DE 4 VAN DEN HAAG!

 

DE 4 VAN DEN HAAG

Het illustere viertal, dat vanaf november 2005 furore maakte in Den Haag en omstreken, is niet meer. Niek 't Hart heeft met de publicatie zijn 'magnum opus' gerealiseerd en concentreert zich op zijn levenswerk: het via kritische journalistiek belagen van de Haagse autoriteiten via zijn site HAGAZINE (zie ook LINKS). Adriaan Bontebal verkiest een teruggetrokken bestaan en werpt met regelmaat een literair juweeltje af op zijn WEBLOG (zie ook LINKS). We hopen hem nog eens tot een optreden te verleiden, want in hem erkennen we de meester.

BOOZY  gaat energiek voort op de door hem ingeslagen weg: het op de kaart zetten van zijn geesteskind PUUR GELUL. Samen met JEFFREY HUF en KAREL KANITS gaat DaBooz op pad naar Lowlands en worden grootse plannen gesmeed voor 2008. Binnenkort een aparte pagina PUUR GELUL op de Zèksèssèt!

Het korte, maar hevige bestaan van DE VIER VAN DEN HAAG heeft wel het één en ander wakker geschud in het Haagse. Er is volop activiteit op het niveau van Spoken Word en Standup-comedy en de vier verhalenbundels zijn -hoewel beperkt- nog steeds verkrijgbaar.

 

 

 

 

Drie van de Vier...

 

 

 

          

 

GODVÂHDEGODVÂH!!!

Iemand zegt dat je een astmatische aambeienbeffer bent.

Kijk de ander aan.

Knik met het hoofd en bevestig hiermee dat je de kritiek hebt gehoord.

Zeg dat je over de kritiek zult nadenken.

Zeg dat de ander een gulpensnuiver is, die het risico loopt een Afghaanse yoghurtstaaf in zijn aars geschoven te krijgen als ie zo doorgaat.

 

In de wondere wereld van de sociale vaardigheden is het mogelijk om elkaar op gelijkwaardig niveau verbaal van repliek te dienen. Maar dan wel met besef van verhoudingen. In de Tweede Kamer moet je dan niet wezen. Want daar heeft men nog jaren besmuikt moeten lachen om de term ‘aangeschoten wild’ voor de eertijdse minister Van Aardenne. Zeker zal dat te maken hebben gehad met ’s mans everzwijnachtige uiterlijk, maar in essentie komt het erop neer dat politici absoluut niet kunnen schelden of vloeken. De hypocriete mores in het parlement verbiedt dat. Dus is men ‘waarachtig in zijn nopjes’ als men een volksvertegenwoordiger kan toebitsen dat ie ‘effe moet dimmen’ of dat men zich retorisch afvraagt hoe ‘Jan Splinter door de winter moet komen’. Het ‘gunst’, ‘goeie grutjes’ en ‘wel heb je ooit’ zijn bijna ontsporende uitingen van ultieme politieke verontwaardiging. De politiek staat hiermee zeer ver van de maatschappelijke realiteit, waarin de burgers elkaar nog wel eens bij wijze van milde kritiek voor druipkut of impotent aardvarken willen uitmaken of waarin men elkaar een stevige Oost-Aziatische blafkanker toewenst...

 

Nooit zul je in het parlement eens horen dat de minister-president een aan de muur gespijkerde lul is, of dat de woordvoerster van de christen-democraten een uit de baarmoeder gerukte befbarbie is. Men zegt voorzichtig dat ‘men deze ontwikkeling allerminst toejuicht’, terwijl men eigenlijk bedoelt dat men het liefst de ingewanden van de minister van Economische Zaken door zijn keel naar buiten trekt. Dat de staatssecretaris eigenlijk een aangekleed nageboorte is en dat de Kamervoorzitter het verdient om een holstrontverklontering te krijgen van het overmatig consumeren van de licht aangebraden vleesbomen van de onvermijdelijke Erica Terpstra. 

 

Wat dat betreft is het toch jammer dat Pim Fortuyn op zo’n humorloze wijze is omgebracht door zo’n zelfgebreide zestiengranenhufter. Ondeugende Pimmetje zou zich hoogstwaarschijnlijk nog wel eens guitig hebben laten ontvallen dat de wat verwijfde lijsttrekker van D’66 weliswaar een lieve stiekeme aarsglijer is, maar dat de door deze zo aanbeden gekozen burgemeester van Drogeham nogal eens -zonder corrigerend referendum- fistfuckend in de plaatselijke darkroom kan worden aangetroffen.

 

Let wel; dit is geen pleidooi voor een algehele degeneratie naar het niveau van ongebreideld verbaal geweld. Voor het niveau van de commerciële TV-zenders, zeg maar. Want voor hele generaties omroepmedewerkers van Veronica en SBS6 is geen legitieme reden voor hun bestaan te verzinnen. Al was het maar omdat zij wat taalvaardigheid betreft presteren op het niveau van hersenloze miskramen. In de populaire toon die zij zetten lijkt het erop alsof er 'freedom of speech' is, maar het ogenschijnlijk libertaire karakter van hun bejegening wordt gelogenstraft door de hypocrisie waarmee zij die hele verzameling neukfouten die doorgaat voor Bekende Nederlanders met egards blijft omgeven.

Zodat Frans Bauer wordt bevestigd in zijn zelfgekozen roem, in plaats van dat men met gevoel voor realiteit diens mond vergelijkt met een gescheurde schaamlip. Dat Willibrord Frequin als een serieuze reporter wordt benaderd, zonder erbij te vertellen dat deze genitale wrat met de mentaliteit van een zerkentrekker drooggeilt op de door hemzelf gecreëerde sensatie. Daarentegen bestudeert men knipogend en met opgetrokken wenkbrauw de tepels van Kim Holland en laat na te vertellen dat ze eigenlijk meer is dan zomaar een wipkip of een gulzige slikslet.

Wat dat betreft zijn de commerciële zenders behept met hetzelfde soort hypocrisie dat je in de Tweede Kamer aantreft. Je mag er wel wat van vinden, maar je moet je vooral niet realistisch uiten.

 

Moeten we het dan van het onderwijs hebben? Vooralsnog niet. De grootste etterbakken kunnen vaak jarenlang hun gang gaan, ten koste van leerkrachten en medeleerlingen.

Echter, de leerkracht die, zonder zich te bekommeren om verzachtende omstandigheden als ADHD of een verkeerde kleurstelling van de babykamer, zo’n tergende bloedmongool met zijn oren aan een spijker hangt, is onder wijzer maar van boven niet. Want zo’n opgekweekte bloedprop van een jaar of twaalf weet tegenwoordig aardig de weg naar vertrouwenspersoon of onderwijsinspectie.

Raadzaam is het eerder om zo’n puberale klodderhond via de lessen in de prachtige Nederlandse taal legitiem te confronteren met zichzelf en via de verrijking van de woordenschat te laten beseffen dat ie als embryo al een vulvavervuiler was, dat ie nu op z’n dertiende een stiekeme treknicht is die het later via de bejaardenzorg waarschijnlijk niet verder zal brengen dan gerontofiele stomabeffer.

 

Leer zo’n achtjarige cavianeuker van de basisschool maar te schelden en te vloeken en daarmee lucht te geven aan zijn agressie. Waarmee zinloos fysiek geweld wordt voorkomen. We kunnen er niet vroeg genoeg bij zijn. Als dagelijkse routine na het fruithapje, zou de juf van de peuterspeelzaal het kroost de gelegenheid moeten bieden haar uit te maken voor niveakut of schuurslons. De juf op haar beurt heeft het recht om zo’n zaadlarf ten aanschouwe van het luierdragend publiek te kijk te zetten als leklul, stronthapper of tamponzuiger. Teneinde latere moord en doodslag te voorkomen.

Wat dat betreft zou de Bond tegen het Vloeken godverdomme eens gewezen moeten worden op haar maatschappelijke verantwoordelijkheid. Want al die benepen fijn-christelijke huisvaders, die gefrustreerd rondlopen omdat ze hun vaginistische echtgenotes verbaal niet durven aan te pakken, onderhouden een rechtstreekse aanvoerlijn naar de Blijf van m’n Lijfhuizen.

 

Scheld er maar op los. En wees daar maar creatief in. En passant verrijk je de taal. Bovenal lucht het op en hoef je de ander niet zwijgzaam plat te wrijven tegen een ongestucte muur. Waardoor voorkomen wordt dat op de grafsteen van een zojuist aan haar mishandelingen bezweken overspelige huisvrouw komt te staan:

 

“Het was weliswaar een nymfomane voorvochtslurpster, maar zij kon erg goed non-verbaal geuite kritiek ontvangen….”

 

©  Karel  Kanits

 

 

 

 

 

Allemaal leuk en aardig wat op deze pagina staat, maar je kan ook gelijk door naar de overige pagina's: