BLAFFEND SCHAAMHAAR                  

Het kon niet uitblijven op een site met zo veel culturele verscheidenheid. Ook de poëzie krijgt een plek. Nou ja, poëzie. Vooralsnog vind je hieronder wat goedbedoelde sinterklaasrijmelarij. Heel veilig met eindrijm enzo, heel concreet ook. Zeg maar gerust platvloers.

Maar ja, daarentegen is de hier verkregen ruimte weer te kostbaar om te verspillen aan pretentieuze, autobiografische en metaforische uitingen van getormenteerde en zwaar door het leven beproefde poëten. Dat levert immers vaak niet meer op dan veel witte bladzijden met een enkel woord.

Ik ben dan ook geen dichter, meer een opener. Dus of ík er nou verstand van heb... Desondanks weer de uitnodiging om deze pagina vol te plempen met (bij voorkeur) leuke gedichten: zeiksijs@haagsweb.nl

Even iets over de naamgeving van deze pagina: 'Blaffend Schaamhaar' is een poging tot een poëtische ode aan de enige hond die mijn hart kon stelen; Charley, een onooglijke teckel met -op het laatst van zijn laagbijdegrondse leven- een ongelooflijke walm. Charley is no more! De enige hond, die wat mij betreft het eeuwige leven had mogen hebben, ist kaputt. Hieronder het betreffende gedicht.

 

Blaffend schaamhaar

 

Daar lag zij bevallig op de bank

Zo tevreden, vredig en zo rank

Toegegeven: zo innig dubbelgevouwen

Is een teckel wel om van te houwen

 

Maar onder invloed van zwaar bier

Werd het meer dan een lekker dier

Ze kreeg een ongekende aantrekkingskracht

Zo vrouwelijk, zo vlezig, wulps en zacht

 

O, zalige cunnilungus! Maar wacht es effe

Eén lik en het beest begon te keffen

Door de reactie van het beest was m’n geilheid pleite

Maar ach, wat dan nog? Blaffend schaamhaar zal niet bijten

 

© Karel Kanits

 

 

 

 

 

Agaath

Ach Aad, als je naar Spa gaat,
Bel dan als het glad is
effe met je nicht Agaath,
Want als die zat is
gaat ze geheid spagaat

EEN BIJDRAGE VAN MIJN GROTE LIEFDE...

 

 

Kinderlijk verliefd, ik zweef

Alsof ik eindelijk besef, ik leef

Rillingen van puur verlangen

En je kust

Lichtzoute tranen van mijn wangen

 

Kom en leg je naast me neer

Als ik je liefheb, keer op keer

Natte kussen, trillend gevoel

Ik dompel onder, warm en zwoel

Teken de lijnen na van je gezicht

Samen wakend tot ‘t ochtendlicht

 

Debby

 

NIEUW!!

voor alle importhagenezen  15 09 06

 

HAD JE WAT??

 

kijk.... nou ken je een ouwe Hagenees wel dollen,

maar..... let dan toch maar wel goed op ,

want geeneen Hagenees is bang,

voor een partijtje rollebollen,

of de wereld op z"n kop,

dus voor jij gaat lopen zeiken,

over ons strijkijzer , de Haagse tieten,

over ADO of de pier,

denk dan toch even aan je neusbeen,

en vraag jezelf eens af,

wat doe ik eigenlijk hier?

 

en zeg nou nooit ,

tegen een Hagenees dat z"n wijf te dik is,

want dan krijg je gelijk te horen,'

wat er met die van jou dan allemaal niet mis is,

 

want dat wijf van jou,

werkt niet voor niets op een manege,

tussen allemaal van die paardelijpen,

dat wijf van jou die heb een bek,

die kan vijf paarden tegelijk wel pijpen,

 

en dan je zuster,

die speelt nog steeds de hoer,

en dat zal heel den haag wel weten,

want voor 5 euro krijg je de hele tour,

en dat is eigenlijk nog veel te duur,

want weet je wat dat kost,

zo"n uitgebreide SOA kuur?

 

en dan heb ik het nog niet over je vader,

die was in de oorlog vast een NSBer,

die is z"n leven lang al een verrader

die vuile galbak die stinkpleebeejer ,

 

en je moeder die is mensenschuw,

heb ook voor heel den haag op dr rug gelegen,

en ze schrikt al van der schaduw,

heb ze der methadon dan al gekregen?

 

en verder kan je broer ...die nicht...de pleuris krijgen,

maar dat weet tie zelf ook wel,

hij ruikt de hele week naar stront,

dat volgescheten palingvel,

 

nee.....hier in den haag 

gewoon je grote typhusbek houden ,

vooral als je uit een andere stad komt,

want jullie zijn daar echt allemaaaaaal achterlijk,

dus zak maar lekker in de  stront!

 

 

 

Victor Meijer 

 

 

 

 

 

Op 29 september 2005 een optreden in Haganum, met onder meer het volgende gedicht:

Uitzicht op zee

 

Die vrouwelijke rechter was mooi, gewoon een lekker beest

Niet eerder was ik zo graag met justitie in aanraking geweest

Ze had een mooie uitspraak: onvoorwaardelijk zeven maanden cel

Het was een comfortabele zitting, maar het vervolg was een hel

 

We leven in een raar land: Inbreken mag niet, uitbreken evenmin,

De bewakers hadden een hekel aan ons, deden het werk met tegenzin

Ze konden ons niet luchten, maar ik weet waar het aan schort

Ook het gevangenispersoneel heeft een cellentekort

 

Nou zit ik in Scheveningen, gedetineerd in De Sprang

In een cel met uitzicht op zee, zeven maanden lang

En droom van mijn rechter in haar mooie justitiepaleis

Met haar achter gesloten deuren, hoe rechtvaardig is het paradijs

 

Ze is onbereikbaar voor mij. Na mijn straf rest de Grote Vaart

Beeld me in dat ze lelijk is: horrelvoet, bochel en baard

Haar rechter is groter dan haar linker, een gemankeerd decollete

Moeilijk om dit gevoel te verwerken. Maar dat uit zich op zee

 

 

© Karel Kanits

 

Op 4 september 2005 werd de Golden Earringweek geopend in Boekhandel Paagman, bij welke gelegenheid o.m. onderstaand gedicht werd voorgedragen. Dit rijmpie wordt trouwens tentoongesteld in de Rock & Art Hall of Fame

Long Blond Animal

 

God, wat was ze ijzingwekkend mooi

Ontmoette haar liftend door de States

Lang, blond, strak en Zweeds

Dierlijk was de seks en ik was haar prooi

En uit de autoradio klonk als ‘from the Lord above’

Navigerend en opzwepend ‘Radar Love’

 

Elke ademstoot nadien werd een nachtmerrie, want

Another 45 miles verder bleek ik in de Twilight Zone beland 

Rond volle maan werd zij een weerwolf, een metamorfose

Roepend: The devil made me do it; een griezelige apotheose

Ik heb grote angst voor het beest dat in haar leeft

Nog geen dag heb ik dat lange wijf normaal beleefd 

Ga asjeblieft terug naar huis, zolang ze nog geen pestbui heeft…

(‘Please go Back home, When the lady smiles…’)

 

 

 

© Karel Kanits

 

 

Gereformeerde Geluidsoverlast

 

Omdat het er zo naar de mottenballen stonk

Zette ik het raam van mijn pension open en de deur ietsje aan

Toen plots over de Veluwe een kinderstem weerklonk

“Oh pappie, niet stoppen, anders klaag ik je aan!”

 

Karel K.

 

( )

 

Zoek de zon op, dat is zo fijn

En met huidkanker mot je bij de huidarts zijn

 

Victor R. Meijer



 

drank, drank, het liefste jenever
des te meer dat je drinkt
des te groter je lever
des te groter je lever
gaat het drinken steeds beter
dus koop altijd je drank
in een fles van een meter
 
Kitske E.
 
 
Meeuwen vliegen door de straten.
Bezieling stapt in een cafe.
Mijn geest zuiver zwevend over
Het water.
               De girraf vraagt "vlieg je mee?"
 
iam_spiderman_7@hotmail.com.
www.zevenblad.nl/clubs/steven.de.swerts
 
ps: meneer ijs zeick u rulet !

Ik hou ook van rijmen ,.....
Sjouw woorden bij elkaar ,.....
Om ze aan elkaar te lijm .
En als ik er dan naar staar,....
Schiet ik in een lach,.....
Dit gebeurt alleen niet iedere dag,....
Maar op zijn tijd,....
Zo kan ik mijn ideeen kwijt.
Juist aan anderen die het lezen willen,...
Zo kan ik mijn lusten stillen,...
Maar ook opkweken ,...
Hoewel dat voor zichzelf doet spreken,...
Weet je wat je nu kunt,..
Ophouden met lezen , want ik zet hier achter een punt.....
 
Albert Brom   ,   07-03-2005

(zonder titel)

Mijn engel, met jou zou ik naar de hemel willen vliegen,

Jezus man, wat kan ik goed liegen!

 

Je bent schattig, intelligent, liefdevol en vurig,

maar liefste, wat meurt je bakkes toch zurig.

 

Mijn schat, ik wil dit week-end in jouw armen wegdromen,

maar dan moet je wél met een zak over je hoofd aan komen.

 

Lieveling, mijn gevoelens voor jou zijn in mijn hart gekerfd;

ik hoop dat je akelig, snel en pijnlijk sterft.

 

Hartendief, mijn gevoelens voor jou zijn zo intens dat ik ze moeilijk vertel,

maar voor jou wil ik het proberen: rot jij lekker in de hel.

 

Jouw verrukkelijke verschijning beneemt mij volkomen de adem,

Schatje, ik was nog nooit zo ontdaan,

waar ben je in Gódsnaam in gaan staan?

 

Liefste, ik wíst dat ik van niemand anders kon dromen,

maar dat was voordat ik je broer ben tegengekomen.

 

Kusje,

Kitty E.

 

 

In februari 2005 verschijnt onderstaand gedicht in een bundel, waarin Hagenezen zich uitleven in poëtische uitingen over hun hoogsteigen tyfusstad:

Den Haag, toch mijn stad

Den Haag, mijn stad die ik nooit verlaat
Elke avond is het zo gezellig op
Neherkade en Waldorpstraat

Hoertjes die helemaal ‘gaan’ op heroïne
Aan al je behoeften willen ze voldoen
Anaal, op de trekhaak; ‘t kost je weinig poen
God, ‘k ben veel meer kwijt aan benzine

Toys, Marathon, de Paap en het Paard
Ondanks gevoel van jeugd en wilde haren
Cremeer ik de laatste tien jaren
Heel langzaam voor de open haard

Midden in de stad ligt een tunnelbuis
In de diepte kruipt moeizaam door het vocht
Jichtig een trambestuurder door de bocht
Natte strippenkaarten hangen voor zijn kruis

Sjofel, rommelig, in opengereten staat
Tot aan Kijkduin en van Moerwijk tot Utrechtsebaan
Als in de Twilight Zone kom je voor altijd vast te staan
Den Haag, de stad die niemand ooit verlaat

© Karel Kanits

 

 

 

Multicultureel Trio

Een Senegalees in Rio
beleefde na jaren zijn eerste trio
Ze waren Iranees
Een tweeling, Siamees
Er was één klein bezwaar;
ze zaten met de kutten aan elkaar...

 

Erfenis

Van de aannemer die aan het sterven is
wil de weduwe geen erfenis
Zij is nog jong, niet zo´n rijpe
zij wil alleen de steiger pijpen

 

 

Avontuur

 

Twintig jaar deelden zij lief en leed

Waarin hij aan al haar wensen voldeed

Één ding echter vond hij ongezond

Dat was haar te bevredigen met zijn mond

 

Haar trouw verloor het van haar hang naar dit genot

En zo ging een mooi huwelijk kapot

Nog voor de echtscheiding werd zij oraal bevredigd

Door haar advocaat, jong, succesvol en net beëdigd

 

Vier maanden lag zij met haar juristje te spelen

Tot zijn slissende geslurp haar begon te vervelen

Zij irriteerde zich steeds vaker aan zijn schouders vol met roos

En hij vergeleek haar met een vliegtuig: ook een zwarte doos

 

Zo bleek haar flirt er één van korte duur

En kwam er een eind aan haar avontuur

Haar ex-man was hertrouwd, bleek niet voorhanden

Nu woont zij alleen, met een pitbull zonder tanden

 

 

Voltooid deelwoord

 

Er was eens een vrouwtje in Epe,

die had het voltooid deelwoord niet begrepen

Zij vroeg na de daad

met een bek vol met zaad:

" Is het nou gepijpt of gepepen"  

 

 

Haags Dialoogje

 

'Oh, lekkare guit,

Ik wil dat je in me spuit

Of hebbie lievah

Dat ik effe op je duim fluit?'

 

'Ach wijffie, houdt je klauwen maar thuis;

Ik ga lekkah naar huis,

Want d'r komp ruisend gruis uit mijn pisbuis'

 

 

Haiku

Vriendelijk rund

Knipoogt lief naar mij

Ik groet cool: 'Hai koe!'

 

Zonder rekening te houden met zijn vrouw

of die kleine blaag Ina,

Zapte hij zelfzuchtig naar de volgende bladzijde: 

Ornitho, Publicaties/optredens/recensies, Geschiedenis van Den Haag, Aforismen, Deutschland  über alles, Zinnen-aanvultest, Het Vergeetregister, Roddels, Onsch Kooningshuisch, Het Haags Woãhdeboek, Het Spogtkatern, Niets zo charmant..., Scheldwoordenboek, Irritaal, Spreekwijzen, Beledigingen, Lekkere Wijven.nl, De Bevrijding, Alzheimer? Vergeet het maar!, Waar gaan we dit weekend naar toe?, Krantenkoppen, Gevleugelde dialogen, Misverstanden, Het Dierenrijk What's in a name?, Bio, LINKS