Welkom op de pagina voor aanstaande nabestaanden en bewuste 'einzelgängers'. Hier is volop ruimte voor filosofische overpeinzingen, relativerende beschouwingen of door maandelijkse alimentatieverplichtingen gemotiveerde bijdragen aangaande de talrijke zegeningen van het geheel en al je eigen gang kunnen gaan...

zeiksijs@haagsweb.nl

 

BEVRIJDING!!! BEVRIJDING!!!

De tijd dat onschuldige NSB'ers in Volkswagens met houten banden Reichsmarken moesten pinnen in Noordoost-Groningen ligt reeds lang achter ons. Evenals de hectische periode waarin ons prinsessespul medio mei 1940 tijdens het maken van het huiswerk begon te klagen dat ze vanwege de bombardementen "...zo met hun concentratie kampen..." Niettemin herdenken we elk jaar dat we in 1945 van het Teutoonse juk werden bevrijd. En terecht!

Want ik kan me heel goed voorstellen hoe het voelt om bevrijd te zijn, ook al ben ik van na de oorlog. Na een langdurig en uitputtend gevecht, dreigend wapengekletter, zware onderhandelingen en traumatische sabotageacties is het nu eindelijk zover: ik ben weer vrij! Mijn voormalige echtgenote klampte aan mij met de hardnekkigheid van psoriasis. Talloze financiële concessies werkten als Dode Zeezout, alleen duurde de kuur maar liefst 16 maanden. De scheiding als volledige reiniging. De maand mei zal nooit meer dezelfde zijn, voortaan vier ik een dubbele bevrijding.  

Karel Kanits, mei 2003  

 

 

Single

“Ja, ik ken natuurlijk al die flauwe grappen. Zo van: het enige wat bij hem nog opgewonden raakt is zijn wekker. Of; het enige dat hij ’s nachts klaar maakt is een hap eten. Zogenaamd lollig, maar bedoeld om je eenzaamheid te benadrukken.

Maar ik bén helemaal niet eenzaam. Ik vind het heerlijk in m’n eentje. Zelf bepalen wat er op TV komt, welke CD je opzet, hoe laat je gaat eten en wat en of je opruimt of de teringzooi lekker laat staan. Man, dat is een gevoel van vrijheid. Dat ervaar ik nog steeds dagelijks.

“Nee, een relatie hoef ik niet. Nooit echt gehad trouwens. Is ook echt niks voor mij. Dan gaat er iemand aan je vragen hoe je geslapen hebt ’s ochtends. Nou, ben je mooi klaar mee met mijn humeur. Of je krijgt ongevraagd koffie en je moet dan beleefd blijven en zeggen dat je dat gefilterde strontwater lekker vindt.

“Ik ben geboren in de jaren zestig en heb mijn eigen babyboom-ouders zien scheiden en ook in HAVO 5, waar ik toen zat, waren er erg veel klasgenoten met gescheiden ouders. Heb me toen voorgenomen nooit te gaan trouwen en single te blijven. Te veel heb ik toen die standaardgrap gehoord: ik heb echt genoten, maar ik ga nu toch echt scheiden.

“En dan dat gezeik als je single bent over dat je rechterhand je beste vriend is. Waar zijn de mensen mee bezig? Ik vind dat wel heel ver gaan. Ik bedoel, ik hou me toch ook niet met het seksleven van echtparen of stelletjes bezig? Moet er niet aan denken dat ik me afvraag hoe sommigen van mijn vrienden ‘het’ doen; word al misselijk als ik eraan denk. En ik ben trouwens linkshandig.

“Met de feestdagen krijg ik ook allerlei uitnodigingen, want ze vinden je blijkbaar zielig als je alleen bent. Zit je met Kerst ineens tussen allerlei stelletjes met hun kinderen in. Kruipen er van die kleine etterbakkies op je schoot, die je ‘oom’ noemen. Of je een liedje voor ze wil zingen, maar zakgeld is ook goed. Weet me trouwens geen raad met kinderen. Kijk, een huisdier kan je nog van je afduwen, maar een kind van je vrienden stuur je niet makkelijk naar z’n kattenbak.

“En altijd die toespelingen als er alleenstaande vrouwen in het gezelschap zijn in de trant van: is dat niks voor jou? Mot je eens kijken wat een lekkere tieten die griet heeft! En dan word je aan zo’n mokkel voorgesteld. Zo gênant, want ik sta dan echt met een bek vol tanden. Voel me onwijs bekeken dan. Meestal duurt zo’n confrontatie niet langer dan twee minuten. Of ik doe er extreem lang over om een drankje voor haar te halen, of ik fingeer een blaasontsteking. Dan sneak ik er stiekem tussenuit.

Nee, dat soort dingen doe ik toch het liefst anoniem. Bijvoorbeeld door op advertenties te reageren. Alleen het lézen van die rubriek ‘vrouw zoekt man’ is al een genot. Soms schrijf ik daarop, onder een andere naam en met een gefingeerd adres. Gewoon voor de spanning. Heel soms trek ik de stoute schoenen aan en reageer ik echt. Is seksueel gezien ook heel spannend. Vanavond bijvoorbeeld heb ik een afspraak met een vrouw, die een wel heel uitdagende advertentie had geplaatst: ze wil in het bezit komen van bijzondere singles uit de jaren zestig…”

© Karel Kanits, 2003

Het Vrije Woord

 

Ongeveer drie minuten na de moord op Theo van Gogh hebben we politici, leden van het Koningshuis en alle vierhonderd bekende Nederlanders over elkaar heen zien klauteren in hun ijver om aan te tonen wat voor toffe gozer de schrijver/cineast eigenlijk wel was, dat ze allemaal vrienden van hem waren en hoe belangrijk de vrijheid van meningsuiting wel niet is.

 

Zelfs onze nationale klootzak Balkenende –ik mag het nu rustig zeggen- liet zich persoonlijk uit over het belang van het vrije woord en de rol die Theo daarin speelde. Dat was diezelfde Balkenende die cabaretiers, columnisten en satirici de mond wilde snoeren als zij het kritisch over het Koningshuis of dat kneuzenkabinet van hem wilden hebben.

Het waren in meerderheid trouwens dezelfde politici, die nu het gedachtegoed van Theo ophemelen, die nog niet zo heel lang geleden een scheidsrechter en een burgemeester prezen, omdat zij een wedstrijd van ADO hadden stilgelegd, vanwege….spreekkoren!  Leve het vrije woord, zou ik zeggen. Leve de vrijheid van meningsuiting.

Roepen dat Sylvie Meis een hoer is mag niet, maar zeggen dat alle Islamieten geiteneukers zijn is weer wel geoorloofd. Terwijl het eerste misschien wel beter is aan te tonen dan het tweede.

Het ongelijk van Theo van Gogh... 

 

Een zuiverder staaltje van selectieve verontwaardiging zul je niet snel vinden. Maar ja, ADO-supporters behoren dan ook niet tot de illustere kring der grachtengordeldieren.

Of moeten we in dezen concluderen dat sommige scheidsrechters, sommige burgemeesters en sommige politici zijn te karakteriseren als fundamentalisten?

Hetgeen fundamentalisten immers kenmerkt en bindt in hun strijd tegen het kwade, is hun fundamentalistische gebrek aan humor en relativeringsvermogen. Sterker nog, in hun fanatisme ontberen zij enig gevoel voor menselijke verhoudingen. Aan hen is de nuance, de dubbele bodem, de ironie niet besteed. Ziedaar, een aardig profiel van onze minister-president.

 

Het mooie van onze samenleving is, dat je iedereen aan het woord kan laten. Zolang er niet wordt aangezet tot haat en racisme, is alles aan uitingen geoorloofd. Theo van Gogh benutte die vrijheid optimaal en met overtuiging. Onder alle omstandigheden altijd zichzelf, begiftigd met voldoende intellect om zich genuanceerder uit te drukken, maar in zijn gerichtheid op provocatie en het verleggen van grenzen uiteindelijk bewust grof en bot in zijn uitingen. Kortom; een wilde bloeiende roos in de verder dorre struik van broodcolumnisten en subsidiefilmers.

Verder schijnt het een aardige kerel te zijn geweest; grote bek, klein hartje. Uit het leven gerukt en aan ons ontnomen. En het door die bloedmongool Mohammed B. beoogde effect was er direct; het weekend na de moord besloot het Stedelijk Museum om Van Gogh’s film ‘Submission’ niet te vertonen, omdat deze te veel commotie zou kunnen veroorzaken en niet voor de veiligheid van de bezoekers kon worden ingestaan. Een Islamitische censuur is helemaal niet nodig, we leggen hem onszelf wel op! Nog geen vier dagen nadat Amsterdam massaal om zijn verloren zoon had getreurd, pleegde het museum alweer op een laffe manier verraad aan dat sentiment. Denk aan het Stedelijk Museum en een muffe NSB-geur stijgt op!

 

Met de moord op Van Gogh is onze samenleving in het hart geraakt. En wat is de reactie? We durven niks meer. We rouwen, we zijn boos en verontwaardigd. Alleen geven we daar geen lucht aan. Ja, een kabaalavond in plaats van een stille tocht. Maar dat was het dan. Een beetje vergelijkbaar met Bijltjesdag in mei 1945. Zegge en schrijve één dag kon men ex-NSB’ers op een ludieke manier met een tandenborstel een schoolplein laten schoonkrabben en kon men moffenhoeren kaalscheren, maar daarna gingen we net als nu over tot de angstige orde van de dag.

Waar blijven nu al die verdedigers van het Vrije Woord? Zit de angst er zo diep in?

 

Mogen we niet meer zeggen –Theo indachtig- dat het Dierenbevrijdingsfront een geit van een Schilderswijks balkon heeft gehaald, waarop liefst twintig soorten Arabisch sperma zijn aangetroffen?

Mogen we een Afghaans meisje, dat slechts in een doorzichtige Burka gekleed over de Waldorpstraat flaneerde geen Moskeetje Tippel meer noemen?

Dat Adèle Bloemendaal overweegt een single uit te brengen, getiteld: ‘Wat heb je gedaan., Mohammedaan?’

En om een lekkere keiharde lans te breken voor de circa 50.000 latente moslimhomo’s mogen we ze toch zeker wel liefkozend aanduiden als Isla-mietje, of niet soms?

Dezer dagen beroemen wij ons op onze tolerantie en zetten ons af tegen de onverdraagzame Islam. Maar, de Islam bestaat niet; is minstens zo gesegregeerd als het Christendom. Het 109e hoofdstuk van de Koran gaat over de ongelovigen. Dat is iedereen die een ander geloof dan de Islam aanhangt. Maar wat je ook aanbidt, de Koran schrijft bijna modieus tolerant: ‘Derhalve voor u uw godsdienst en voor mij mijn godsdienst’!

Ten bewijze dat we het niet over de Islam, maar over in hun geloof doorgeschoten extremistische klootzakken moeten hebben nog een citaat. Het 62e vers uit het tweede hoofdstuk: ‘Voorzeker, de gelovigen, de Joden, de Christenen en de Sabianen - wie onder hen ook in God en de laatste Dag geloven en goede daden verrichten, zullen hun beloning bij hun Heer ontvangen en er zal geen vrees over hen komen, noch zullen zij treuren.’ Met andere woorden; al idoliseer je je Russische dwergcavia of verleen je een goddelijke status aan je eigen Jonge Heer, het maakt die Islamieten hoegenaamd geen flikker uit. Je doet maar. En bovenal; je hebt niks te vrezen.

Ik vrees dan ook geen Islamieten, maar eerder die mongolen die eufemistisch worden aangeduid met extremisten of fundamentalisten. Te beperkt van geest om meerdere gezichtspunten naast elkaar te dulden, te beperkt van geheugen om meer dan drie dogma’s te onthouden, te beperkt geëvolueerd om de kracht van de geest aan te kunnen wenden waardoor ze andersdenkenden niet met woorden bestrijden maar ze in plaats daarvan met een dierlijk fanatisme aan het mes rijgen. Freek de Jonge zei het ooit eens meesterlijk: de taal kent geen beperkingen, in de beperking toont zich de mens. Geparafraseerd: de geest kent geen beperkingen, in de beperking toont zich de fundamentalist.

De neiging is groot, haast onbedwingbaar om de moordenaars van Van Gogh op eenzelfde fundamentalistische wijze te bestraffen. En ze onder te brengen, waar ze kennelijk zelf het liefst verblijven: in beton gegoten in de fundamenten van hun wanstaltige moskeeën.

 

Maar ach; we tonen ons vele malen sterker als we onverbloemd zeggen wat we denken. Zoals Theo deed. En als we kunnen kijken naar een filmpje waarin op een naakt zwaarchristelijk meisje gekalligrafeerde Bijbelteksten worden geprojecteerd en we hooguit denken:

“Allah….”

 

© Karel Kanits

Wees zo vrij naar de overige pagina's te gaan:

Ornitho, Publicaties/optredens/recensies, Geschiedenis van Den Haag, Aforismen, Deutschland  über alles, Zinnen-aanvultest, Het Vergeetregister, Roddels, Onsch Kooningshuisch, Het Haags Woãhdeboek, Het Spogtkatern, Rijmpies, Niets zo charmant..., Scheldwoordenboek, Irritaal, Spreekwijzen, Beledigingen, Lekkere Wijven.nlAlzheimer? Vergeet het maar!, Waar gaan we dit weekend naar toe?, Krantenkoppen, Gevleugelde dialogen, MisverstandenWhat's in a name?Bio, LINKS



HOME